Fatimə anamızın vəfatına yaxın bir gün, Allahın qalib Aslanı Həzrət Əli R.A. Karremallahu veche, Hz. Fatiməyə daxil olur və ona Hz. Həsənlə Hüseyni yuyan görür, yuduqdan sonra saçlarını darayır, paltarlarını yuyur, xəmir yoğurur, çoxlu çörək bişirir və bu müddət ərzində Hz. O, heç vaxt Əli R.A ilə danışmır.
Həzrət Əli bu vəziyyətə təəccübləndi və dedi: “Ey Fatimə, bu gün səndə bir qəribəlik var ki, onu heç vaxt görməmişəm.
Uşaqları yudun, paltarın geyindirdin Bir də çox çörək bişirdin, amma mənə bir kəlmə də danışmadın!
Həzrət Fatimə belə cavab verir:
Ya Əli: Mən harasa qonaq gedəcəm, uşaqlarım ac qalmasın deyə çörək bişirdim.
Səninlə danışmamağımın səbəbi ayrılmaq üzrə olmağımdır
Sonra da ağzından atası haqqında aşağıdakı qoşmalar çıxır:
Sənə olan həvəsim artdıqca məzarını ziyarət edəcəm.
Mən sənin yanına gəlib ağlayıram ki, nə hiss etdiyimi biləsən
Ey səhra sakini, səni xatırlamaq və yad etmək mənə bütün bəlaları unutdurdu.
Yerin altında olduğunuz üçün bizə görünməsəniz belə.
Kədərin qəlbində görünürsən.
Daha sonra Hz. Əli qonaqdan nə vaxt qayıdacağını soruşur.
Həzrət Fatimə buyurur: Hz Fatıma : kıyamet gününe kadar dönüşüm yok der.
Hz Ali : bu ne biçim bir söz ya Fatıma vahiy kesildi, sana bunu kim haber verdi der.
Hz Fatıma : dün babam Resulullah sallallahu aleyhi ve sellem’i rüyamda gördüm ve bana “kızım Fatıma süre epey uzadı, şevkim arttı seni bekliyorum, dedi.
Hz Fatımadan bu sözleri duyan Hz.Ali’nin dilinden şu şiir döküldü:
İki halilin buluşması ayrılıktır
Ayrılıktan aşağı her şey kolaydır.
Ahmetten sonra Fatıma’yı da kaybetmem
Hiç bir dostluğun dâimi olmadığına delildir
Onları kaybettiken sonra nasıl yaşar nasıl uyurum
Vallahi bu olmiyacak birşeydir.
Sonra Hz Fatıma hz Hasan ile hz Hüseyin’i çağırır, hz Hasan’ı sağ uyluğuna hz Hüseyin’i de sol uyluğuna oturtur yüzlerine uzun uzun bakar ve ağlayarak şu mısraları dile getirir:
Benden sonra elbiselerinizi kim yıkar saçınızı kim tarar ki.
Keşke zor günlerinizde yanınızda olsam. Şehadetinize tanık olsam ve sizin için ağlasam der.
Hz Fatıma’nın bu sözlerini duyan hz Ali şöyle der :
Ölüm zordur ama gariplerin, gençlerin ve yetimlerin ölümü daha zordur.
( Çünkü Hz Fatıma medinede hem garip hem genç hemde yetimdi).
Ey Fatıma:Sizdən bir xahişim var: Əgər atanızı, Rəsulullahı görsəniz, mənim salamımı ona çatdırın və onun üçün çox darıxdığımı bildirin.
Digər xahişim budur ki, əgər məndən razı deyilsənsə, məndən Allah Rəsuluna şikayət etmə, çünki mən fəqirəm və sənin qədrini bilmədim.
Digər istəyim isə qiyamət günü mənə şəfaət etməkdir.
Bunları eşidən Həzrət Fatimə Həzrət Əliyə dedi: Ya Əli:
Deyir, mənim də sizdən xahişim var.
Ölsəm məni kəfənləyib basdırarsan, Qəribə yetimlər, cavanlar görsən, gəncliyimi, qəribliyimi xatırla.
Qışqıraraq Həsənlə Hüseyni döyürlər.
Və bil ki, Əli, atam Məhəmməd, səmadakı mələklər və ölüm mələyi gəldi.
İndi qalx və mənim mürəkkəb qabımı gətir, Hz.Əli mürəkkəbqabı gətirəcək.
Həzrət Fatimə Həzrət Əliyə dedi: Əli, məni dəfn edəcəksən, bu mürəkkəb qabından kağızı çıxarıb açıb baxmadan kəfənimə qoy.
Ey Fatimə: Allah xatirinə mənə deyin bu kağızda nə var.
Həzrət Fatimə izah edir: Atam mənimlə evlənmək istəyəndə, ey Fatimə, Həzrət Əlini 400 dirhəm müqabilində səninlə evləndirərəm.
Dedim: Əlidən razıyam və 400 dirhəm mehriyyəyə ehtiyac yoxdur.
Bunun üzərinə Cəbrayıl (ə) gəlib atama dedi: Ya Rəsulallah, Allah Təala buyurur ki, mən cənnəti və orada olan hər şeyi Fatiməyə mehr etdim.
Razı olmayacam deyəndə dedi ki, nə istəyirsən?
Sənə dedim ki, bütün ümmətinə şəfaət et, çünki sənin qəlbin həmişə onlarla məşğuldur.
Bunun üzərinə Cəbrayıl bir kağız gətirdi və orada yazılmışdı: Fatimənin mehriyyəsi onun ümməti Məhəmmədə şəfaətdir.
Qiyamət günü isə o kağızı götürüb deyəcəm: “Allahım, ümməti Məhəmmədin şəfaəti ilə xilas et”.
Məhkəmə yerində kimsə qışqıracaq:
Ey camaat: Fatimə tezliklə dünyasını dəyişəcək.
O Sirat körpüsündən keçənə qədər gözlərini yum, Allah onu yuyanlardan qoruduğu kimi, Mehşerin hüzurunda onu hamının gözündən qoruyar və göstərməz.
Və o gün Hz. Həsən və Hz. Rəsulullah (sallallahu aleyhi və səlləm) altı aydan sonra sən məndən sonra gələcəksən deyə ona xəbər verdiyi üçün Hüseyni bəzədib məscidə göndərdi.
Özünə qulluq edən qocaya: “Heç kəsi içəri buraxma, günümü dua və niyazla keçirəcəm” dedi, yuyundu, kəfənləndi, atasından qalan qoxu ilə ətirləndi, örtündü. üzünə baxdı və imanı təzələdikdən sonra ölüm mələyinə əmr etdi ki, canını alsın.Səhər saatlarında Hz.Həsən və Hz. Hüseyn onun yanına gəlir və otağına girib onun yatdığını düşünürlər.
Həzrət Həsən Həzrət Hüseynə deyir, anamızı ayağa qaldır, namaz vaxtıdır.
O da deyir: “Ana, qalx”.
Dərhal “Ölülərə necə müraciət edə bilərsən?” nidası gəlir.
Üzündəki pərdəni götürdükdə üzündən nur saçdığını görür və ruhunu təslim etdiyinə əmin olurlar.
Onlar ağlayır, qoca ağlayır, qonşular da ağlayır.
Ağlama səsləri güclənəndə Həzrət Əli tez məsciddən çıxır və yastığının altında kiçik bir kağız parçası görür.
Kağızda yazılıb: Həsənlə Hüseyni sənə tapşırıram.
Hz.arvadını yenidən yuyur. Çünki həm Fatimə Hz. Bu, Fatimənin vəsiyyətidir və Rəsulullah (sallallahu aleyhi və səlləm) ona buyurdu:
Ya Əli: Dedi: Fatimə cənnətdə sənin həyat yoldaşın olacaq, onu yuyub əbədi qəbiristanlıqda dəfn et.
Peyğəmbərimiz Muhəmməd Mustafaya Allahın salavatı və salamı olsun əbədiyyətə qədər. Əliyə, Həzrət Fatiməyə, ağalarımız Həsən və Hüseynə və bütün Əhli-beytinə olsun.
