Tarix bəzən bir fotoşəkildə gizlənir.
1960-cı illərin günəşli bir günündə, Mığrı rayonunun Nüvədi kəndində çəkilmiş bu kadr, sadəcə bir kənd həyatını deyil, bütöv bir xalqın sarsılmaz ruhunu bizə pıçıldayır. Fotoda gördüyümüz o nurani ağbirçək analar və onların əllərindən tutan körpələr, minillik dədə-baba torpaqlarında hələ hər şeyin dinc olduğu bir dövrün şahidləridir.
1960-cı illərin günəşli bir günündə, Mığrı rayonunun Nüvədi kəndində çəkilmiş bu kadr, sadəcə bir kənd həyatını deyil, bütöv bir xalqın sarsılmaz ruhunu bizə pıçıldayır. Fotoda gördüyümüz o nurani ağbirçək analar və onların əllərindən tutan körpələr, minillik dədə-baba torpaqlarında hələ hər şeyin dinc olduğu bir dövrün şahidləridir.
Nüvədi Fenomeni: 1991-ci ilin 8 Avqustu
Nüvədi kəndi Azərbaycan tarixində xüsusi bir yerə malikdir. Bu kənd, Ermənistandan azərbaycanlıların çıxarıldığı ən sonuncu yaşayış məntəqəsidir. Digər kəndlərimiz boşaldılanda, nüvədililər öz yurdlarını qəhrəmancasına müdafiə etdilər. Lakin tarixin ağır sınağı olan 1991-ci ilin 8 avqustunda sonuncu sakin də doğma ocağından ayrılmağa məcbur edildi.
Bu tarix, Qərbi Azərbaycanda Azərbaycan türklərinin izlərinin rəsmən silinməyə çalışıldığı bir nöqtə kimi yaddaşlara həkk olundu. Lakin o izlər ürəklərdən silinmədi.
Bir Foto, Min Xatirə
1960-cı illərin bu kadrında analarımızın geyimi, əllərindəki örpəklər və körpələrin baxışları Nüvədinin o dövrki etnoqrafik zənginliyini göstərir. O anaların bişirdiyi çörəyin qoxusu, o körpələrin qaçdığı dağ yolları bu gün də hər bir nüvədilinin yuxularındadır.
Qayıdış Ümidi
Bu gün biz bu şəkillərə baxarkən sadəcə itirilmiş torpaqları deyil, həm də Böyük Qayıdışın mənəvi təməllərini görürük. 1991-ci ilin avqustunda kəndi tərk edən o uşaqlar bu gün o torpaqlara qayıtmaq üçün yaşayan və yaşadan bir nəslin nümayəndələridir.
Nüvədi nəinki bir kənd adı, həm də sarsılmaz milli iradənin simvoludur. Biz inanırıq ki, o anaların nəvələri yenidən Mığrının dağlarında, Arazın sahilində öz doğma ocaqlarını isidəcəklər.
MUASİRMEDİA.AZ
