Onlar iki dost idi… Eyni amalın, eyni Vətən sevgisinin, eyni müqəddəs yolun yolçuları idilər.
Onları birləşdirən təkcə dostluq deyildi. Onları Azərbaycan torpaqlarına olan sonsuz məhəbbət, xalqına və dövlətinə sədaqət, Vətən uğrunda hər cür fədakarlığa hazır olmaq birləşdirirdi.
Onları birləşdirən təkcə dostluq deyildi. Onları Azərbaycan torpaqlarına olan sonsuz məhəbbət, xalqına və dövlətinə sədaqət, Vətən uğrunda hər cür fədakarlığa hazır olmaq birləşdirirdi.
44 günlük Vətən müharibəsi Azərbaycan tarixinin ən şərəfli səhifələrindən biri kimi yaddaşımıza həkk olundu. Bu böyük Zəfərin arxasında gecə-gündüz döyüşən, torpağın hər qarışı uğrunda canından keçən igid oğullarımız dayanırdı. Onlardan ikisi də dostluğu və silahdaşlığı ilə bir-birinə bağlı olan polkovnik-leytenant Anar Əliyev və hərbi həkim, leytenant Adil Əfəndiyev idi.
Anar Əliyev 2020-ci il sentyabrın 27-də başlayan İkinci Qarabağ müharibəsində oktyabrın 11-dən etibarən döyüşlərdə iştirak etmiş, Zəngilan, Cəbrayıl, Füzuli və Xocavənd istiqamətlərində gedən ağır döyüşlərdə böyük şücaət göstərmişdir. O, qarşısına qoyulan hər tapşırığı Vətənə xidmət borcu kimi qəbul edir, əsgərləri ilə çiyin-çiyinə döyüş meydanında irəliləyirdi.
Döyüş yolu onları Xocavəndin qədim Tuğ kəndinə qədər gətirdi. 21 oktyabr tarixində Şuşaya gedən yolun başlanğıcında, Xocavəndin Tuğ kəndi istiqamətində gedən ağır döyüşlərdə Anar Əliyev və onunla birlikdə olan hərbi həkim, leytenant Adil Əfəndiyev qəhrəmancasına şəhid oldular.
Onların son döyüşü sadəcə bir döyüş deyildi. Bu, Vətənə sədaqətin, dostluğun, cəsarətin və fədakarlığın nümunəsi idi. Polkovnik-leytenant Anar Əliyevin rəhbərliyi altında aparılan həmin döyüşlər Şuşaya gedən yolun açılmasına və sonrakı əməliyyatların uğurla davam etdirilməsinə mühüm töhfə verdi.
Bəzən insanın həyatda qazandığı ən böyük sərvət dostluq olur. Amma elə dostluqlar var ki, ölüm belə onları ayıra bilmir. Anar Əliyev və Adil Əfəndiyevin dostluğu da belə bir dostluq idi. Onlar bu dünyada bir-birinin yanında oldular, döyüş meydanında çiyin-çiyinə dayandılar və ən müqəddəs məqamda — Vətən uğrunda canlarından keçərkən də birlikdə oldular.
Bu gün onların adı çəkiləndə yalnız bir tarix və bir döyüş xatırlanmır. Onların adı ilə Vətən sevgisi, mərdlik, silahdaşlıq və qəhrəmanlıq yada düşür. Onlar göstərdilər ki, Vətən qarşısında ən böyük sədaqət sözlə deyil, əməl ilə sübut olunur.
Bu gün biz azad Qarabağın yollarında, Şuşanın əzəmətli qalası qarşısında dayananda, bu torpaqların hansı qiymətə azad edildiyini unutmamalıyıq. Bu Zəfərin hər qarışında şəhidlərimizin izi, qanı və əbədi xatirəsi var.
Anar Əliyev və Adil Əfəndiyev — iki dost, iki silahdaş, bir müqəddəs amalın yolçuları…
Onlar Vətən uğrunda getdilər, amma adlarını Azərbaycan tarixində əbədi yaşatdılar. Bu gün onların ruhu qarşısında baş əyir, ailələrinə, yaxınlarına və bütün şəhid ailələrinə dərin hörmət və ehtiramımızı bildiririk.
Şəhidlər ölmür. Onlar Vətən yaşadıqca yaşayırlar.
Anar Əliyev və Adil Əfəndiyevin əziz xatirəsi daim qəlbimizdə yaşayacaq.

