Elə insanlar var ki, həyatdan köçsələr də, taleyimizdən getmirlər.
Atam mənim üçün sadəcə doğma insan deyildi.
O, mənim daxili ölçüm, həyatımı və qərarlarımı müqayisə etdiyim mənəvi meyyar idi.
Mən isə hər zaman öz-özümə sual verirdim: görəsən o, mənim etdiklərimi necə qiymətləndirərdi?
O, tarixdə öz izini qoymuş böyük bir şəxsiyyət idi. Bu gün o həyatda olmasa da, mən hələ də onun dəstəyini hiss edirəm.
Atam və Nazim Haciyevlə.Kislovodsk.1961.
İlk dəfə çap olunur
MUASİRMEDİA.AZ
