Gürcü kraliçası Tamarın (1166-1213) erməni kökləri onun Baqrationi sülaləsinin şəcərə mənşəyi ilə müəyyən edilir.
Gürcü Baqrationiləri qədim erməni kral və naxarar ailəsinin Baqratuninin birbaşa qoludur.
VIII əsrdə erməni Baqratuni ailəsinin bir qolu İberiyaya (Gürcüstan) köç etdi. Hökmdar Vasak Baqratuni Ermənistanda ərəblərə qarşı üsyanı məğlub etdikdən sonra oraya qaçdı. Onun oğlu Aşot I Kuropalates Gürcüstanın Baqrationi kral evinin qurucusu oldu.
Kraliça Tamar 11-ci nəsildə I Aşotun birbaşa nəslindən idi və onu erməni kral sülaləsi ilə qan qohumluğu ilə əlaqələndirirdi.
Tamarın özü nə saf erməni, nə də gürcü idi. 12-ci əsrə qədər onun əcdadı Alanian (anası Burduxan vasitəsilə) və Kuman (nənəsi Quranduxt vasitəsilə) idi.
Tamarın hakimiyyəti “Qızıl əsr” adlanır, bu da əsasən erməni aristokratiyası ilə sıx hərbi və siyasi müttəfiqliyə görədir.
Tamarın rəhbərliyi altında gürcü-erməni qoşunları Mərkəzi və Şimali Ermənistanı (qədim Ani paytaxtı da daxil olmaqla) Səlcuq türklərindən azad etdilər.
Tamarın baş hərbi komandirləri və sirdaşları monofizit inanclı zadəgan erməni knyazları İvane və Zakare Zakaryan qardaşları idi. Zakare əmirspasalar (baş komandan) və İvane atabeg (regent/vəzir) vəzifələrində idi.
Azad edilmiş torpaqlarda gürcü tacının himayəsi altında geniş yarımmuxtar erməni knyazlığı Zəkəri Ermənistanı yaradıldı.
Kraliça Tamarın erməni kökləri ümumi sülalə mənşəli və sıx siyasi birlikdə ifadə olunan Qafqazın iki xristian mədəniyyəti arasında fundamental tarixi əlaqəni təmsil edir.
MUASİRMEDİA.AZ
GÜLƏR AMİN
